Ohr Hashem · First Treatise, First Principle, Chapter 32
1
בבאור המופת המשותף למאמיני הקדמות ולנו קהל המאמינים בחדוש כפי מה שסדרו הרב. וסדורו כן. הנה זה המתנועע אשר אליו יכלו כל התנועית והוא הגלגל אם שהוא הווה ונפסד או לא הווה ולא נפסד ואם היה הוה נפסד. הנה ממציאו אחר ההעדר הוא האל יתברך בהכרח כי מן השקר שימציא עצמו ואם הוא בלתי הוה ולא נפסד ותנועתו אם כן נצחית יתחייב לפי ההקדמות הא׳ והח׳ והי״ב שהיה המניע לא גוף ולא כח בגוף. התבאר אם כן שמציאות האל יתברך הוא מחוייב בבחינת עצמו אחד ובלתי גשם ולא כח בו. וזהו אשר כוונו בכלל הזה הראשון והתהילה לאל לבדו ומרומם על כל ברכה ותהלה:
Rambam’ın düzenlediği biçimiyle, evrenin başlangıçsız olduğunu kabul edenlerle bizim, yani yaratılışa inanan topluluğumuzun ortak kanıtının açıklanması: Kanıtın düzeni şöyledir.
Bütün hareketlerin kendisinde son bulduğu bu hareketli şey, yani gök küresi, ya oluşan ve bozulan bir şeydir ya da oluşmayan ve bozulmayan bir şeydir.
Eğer oluşan ve bozulan bir şeyse, onu yokluktan sonra var eden zorunlu olarak yüce Tanrı’dır. Çünkü onun kendi kendisini var etmesi yanlıştır.
Eğer oluşmayan ve bozulmayan bir şeyse, öyleyse onun hareketi başlangıçsızdır. Bu durumda birinci, sekizinci ve on ikinci öncüllere göre, onun hareket ettiricisinin cisim olmaması ve cisimde bulunan bir güç olmaması zorunludur.
Böylece yüce Tanrı’nın varlığının kendi özü bakımından zorunlu olduğu, O’nun bir olduğu, cisim olmadığı ve cisimde bulunan bir güç olmadığı açıklanmış olur. Bu birinci genel bölümde amaçladığımız şey budur. Övgü yalnız Tanrı’ya aittir; O her bereketin ve övgünün üstünde yücedir.
בבאור המופת המשותף למאמיני הקדמות ולנו קהל המאמינים בחדוש כפי מה שסדרו הרב. וסדורו כן. הנה זה המתנועע אשר אליו יכלו כל התנועית והוא הגלגל אם שהוא הווה ונפסד או לא הווה ולא נפסד ואם היה הוה נפסד. הנה ממציאו אחר ההעדר הוא האל יתברך בהכרח כי מן השקר שימציא עצמו ואם הוא בלתי הוה ולא נפסד ותנועתו אם כן נצחית יתחייב לפי ההקדמות הא׳ והח׳ והי״ב שהיה המניע לא גוף ולא כח בגוף. התבאר אם כן שמציאות האל יתברך הוא מחוייב בבחינת עצמו אחד ובלתי גשם ולא כח בו. וזהו אשר כוונו בכלל הזה הראשון והתהילה לאל לבדו ומרומם על כל ברכה ותהלה:
Rambam’ın düzenlediği biçimiyle, evrenin başlangıçsız olduğunu kabul edenlerle bizim, yani yaratılışa inanan topluluğumuzun ortak kanıtının açıklanması: Kanıtın düzeni şöyledir. Bütün hareketlerin kendisinde son bulduğu bu hareketli şey, yani gök küresi, ya oluşan ve bozulan bir şeydir ya da oluşmayan ve bozulmayan bir şeydir. Eğer oluşan ve bozulan bir şeyse, onu yokluktan sonra var eden zorunlu olarak yüce Tanrı’dır. Çünkü onun kendi kendisini var etmesi yanlıştır. Eğer oluşmayan ve bozulmayan bir şeyse, öyleyse onun hareketi başlangıçsızdır. Bu durumda birinci, sekizinci ve on ikinci öncüllere göre, onun hareket ettiricisinin cisim olmaması ve cisimde bulunan bir güç olmaması zorunludur. Böylece yüce Tanrı’nın varlığının kendi özü bakımından zorunlu olduğu, O’nun bir olduğu, cisim olmadığı ve cisimde bulunan bir güç olmadığı açıklanmış olur. Bu birinci genel bölümde amaçladığımız şey budur. Övgü yalnız Tanrı’ya aittir; O her bereketin ve övgünün üstünde yücedir.